Niektóre schorzenia we wczesnym stadium rozwoju są często bagatelizowane i niezauważone, co ma znaczący wpływ na skuteczność podjętej w późniejszym czasie terapii leczniczej. Idealnym tego przykładem jest tutaj chociażby zespół zaburzeń psychoruchowych, znany zdecydowanie lepiej pod nazwą ADHD. Pierwszym i jednocześnie najbardziej jaskrawym objawem spotykanym u dzieci jest nadpobudliwość, która znacząco wykracza ponad przyjęte normy. Powinien to być dla każdego rodzica sygnał alarmowy do podjęcia natychmiastowych kroków w postaci konsultacji ze specjalistą.
Na co zwracać uwagę?
Niekontrolowana impulsywność u dziecka każe nam nabierać podejrzeń co do możliwości wystąpienia ADHD. Zespół zaburzeń psychoruchowych charakteryzuje się objawami, które niosą za sobą wielkie ryzyko obrażeń ze względu na fakt, że wspomniana już nadpobudliwość nie jest w żaden sposób kontrolowana poprzez rozważne podejście i zastanawianie się nad możliwymi konsekwencjami. Charakterystyczne są również wybuchy złości oraz agresji u dziecka, brakuje także planowości w działaniach. Destrukcyjne działanie na otoczenie związane z ADHD to częste niszczenie różnych przedmiotów oraz spore trudności w przerwaniu wykonywanej aktualnie czynności.
Wystąpienie nadpobudliwości psychoruchowej u dziecka
Systematyczny rozwój dziecka niesie za sobą zwiększoną aktywność ruchową, jednak w niektórych przypadkach jej nadmierność może świadczyć o wystąpieniu ADHD. Kluczem do sukcesu i odpowiedniej diagnozy jest baczna obserwacja poczynań takiej osoby, gdyż nie zawsze ponadprzeciętna potrzeba ruchu kwalifikuje się jako objaw choroby. Wiele do myślenia może dać jednak rodzicom fakt, że dziecko nie potrafi usiedzieć spokojnie w jednym miejscu, a objawem tego może być częste wiercenie się, kręcenie na boki, niespokojne ruchy świadczące o zniecierpliwieniu itp. Nadmiar wykonywanych ruchów podczas spoczynku powinien wzbudzić naszą czujność.
Problem ze skupieniem się nad jedną czynnością lub też jednym z docierających sygnałów to także jeden z objawów choroby ADHD. Tak zwana nadpobudliwość psychoruchowa to przede wszystkim tendencja do częstego rozpraszania się, przez co z trudem przychodzi mu zapamiętywanie poszczególnych rzeczy; ponadto wykonywanie przez dziecko czynności w dłuższym przedziale czasowym jest praktycznie niewykonalne. Obserwowanie naszego potomnego podczas codziennej egzystencji to najważniejszy krok w celu szybszego zdiagnozowania samej choroby. Należy jednak pamiętać, że tylko kompilacja poszczególnych objawów może świadczyć o wystąpieniu zespołu nadpobudliwości ruchowej. W przypadku podejrzeń należy skonsultować nasze obserwacje z lekarzem specjalistą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz